Advertenties
Het is geen geheim dat de overgang naar netto nul emissies aanzienlijke kosten met zich mee zal brengen voor bedrijven. Echter, nu de temperaturen in Europa stijgen, wordt het steeds moeilijker om de economische kansen die klimaathandel biedt, te negeren.
Klimaatgerelateerde rampen op lokaal niveau veroorzaken nu al schade aan eigendommen, apparatuur en uiteindelijk aan de winstgevendheid van organisaties in alle sectoren, terwijl essentiële hulpbronnen zoals voedsel, water en energie ook in gevaar zijn.
De hittegolven van deze zomer in Europa hebben de ernst van de situatie onderstreept. Een recent onderzoek van Deloitte bevestigde dat bijna drie op de tien bedrijven de operationele gevolgen van dergelijke storingen al ondervinden, zoals schade aan het kapitaal en verstoring van de personeelsbezetting.
Tenzij drastische maatregelen worden genomen, zal deze uitdaging zich waarschijnlijk steeds vaker voordoen, waardoor bedrijfsleiders in alle sectoren kwetsbaar worden voor veranderingen in de economische en ecologische omgeving.
Als gevolg hiervan beginnen overheden en regelgevende instanties wereldwijd richtlijnen te implementeren om de effecten van klimaathandel te beperken. Dergelijke initiatieven kunnen cruciaal zijn in onze strijd tegen de opwarming van de aarde.
Jongeren, recent onderzoek toont ook aan dat het navigeren door deze steeds strengere regelgeving – bijzondere maatregelen die een duurzamere relatie met energieverbruik moeten stimuleren – een compleet andere uitdaging vormt.
De enorme kosten voor naleving van de regelgeving, verergerd door de toegenomen uitgaven aan ongebakken materialen in het hele land, zullen aanzienlijke beleidsrisico's voor de sector met zich meebrengen, aangezien bedrijven zich moeten aanpassen aan het veranderende regelgevingslandschap. Daarom is het van cruciaal belang dat beleidsmakers en bedrijven zich bewust zijn van dit regelgevingsrisico en dit beheersen.
nalevingskosten
De last van de milieuregelgeving is in de resterende tijd aanzienlijk toegenomen, waardoor het voor organisaties duurder is geworden om aan de eisen te voldoen.
Dit, in combinatie met de morele en financiële prikkel om actie te ondernemen in het licht van lokale klimaathandel, heeft veel organisaties in een lastige situatie gebracht. De energiesector heeft in zekere zin de druk gevoeld, aangezien het bedrijf, als een van de belangrijkste aanjagers van de wereldwijde opwarming, een kandidaat is voor de regelgeving.
Emissiereductie kan vele vormen aannemen, waarbij koolstofbeprijzing het meest gebruikte instrument is om de risico's af te dekken. Door een prijskaartje aan koolstof te hangen, kunnen overheden de externe prijzen die door koolstofemissies worden gegenereerd, koppelen aan de bronnen ervan.
Koolstofbeprijzingssystemen, vergelijkbaar met emissiehandelssystemen (ETS) en koolstofbelastingen, zijn met de hulp van zo'n 40 landen wereldwijd ingevoerd, waarbij het ETS van de Europese Unie de eerste – en grootste – koolstofmarkt in het koninkrijk is.
Het beperken van de CO2-uitstoot en het internaliseren van de geproduceerde belasting – zelfs als het gaat om beschadigde planten of luchtverontreiniging – is een ideale manier om de invloed van lokale klimaathandel te verminderen. Jongeren, deze regelgeving brengt aanzienlijke risico's met zich mee voor het bedrijfsleven vanwege de gigantische nalevingskosten.
complicaties die zullen volgen
Ik heb onlangs samen met mijn collega Ning Gao, hoofddocent aan de Alliance Manchester School of Management, en onze promovendus Tiancheng Yu deelgenomen aan een onderzoeksproject naar de onbedoelde effecten van klimaatbeleid op de financieringskeuzes van bedrijven.
Dit gaf aanleiding tot een grondige analyse van het effect van het Nitrogen Oxide Price Range Program (NBP), dat in elf Amerikaanse staten werd ingevoerd met als doel de uitstoot van stikstofoxiden (NOx) en de luchtvervuiling te verminderen.
Onze analyse bevestigde dat de regelgeving enorme nalevingskosten met zich meebracht voor energiebedrijven, die uiteindelijk werden doorberekend aan hun consumenten.
Als gevolg van de nieuwe regelgeving stegen de elektriciteitskosten in de deelnemende staten met meer dan 9 procent, wat druk uitoefende op productiebedrijven. Energie-intensieve bedrijven werden het zwaarst getroffen; de NBP (National Business Plan) bracht een aanzienlijke kostenschok teweeg in hun afnemersstructuren, waardoor ze te maken kregen met hogere schuldenlasten, minder flexibele operationele omstandigheden en een grotere kans op financiële problemen.
Als reactie hierop werden deze instellingen conservatiever op een breed scala aan economische en investeringsgebieden. Veel instellingen namen maatregelen om hun economische hefboomwerking en blootstelling aan staatsschuld te verminderen, terwijl de hoeveelheid geld die werd besteed aan financiering en uitbetalingen aan aandeelhouders aanzienlijk daalde.
Dit is een treffend voorbeeld van de afweging die veel organisaties zullen moeten maken bij de invoering van groene energiemaatregelen. In combinatie met de bestaande kosten voor naleving van regelgeving, zal dit voor veel organisaties een hoge prijs betekenen bij de overgang naar een CO2-neutrale economie.
Jongeren, de beschuldiging dat we dergelijke wetgeving niet implementeren zou catastrofaal zijn. Het is belangrijk dat zowel beleidsmakers als instanties deze risico's in overweging nemen en beheersen.
kansmanagement
Een belangrijke managementmaatregel om deze risico's te beperken, is het waarborgen van afstemming tussen de strategie van een onderneming en haar duurzaamheidsinspanningen. Een discrepantie tussen beide kan vaak leiden tot inefficiënties die anders onopgemerkt zouden blijven. Bovendien kunnen organisaties transparantie handhaven om te voorkomen dat ze tegenstrijdige boodschappen overbrengen aan kopers, belanghebbenden en beleidsmakers.
Het is ook belangrijk om te benadrukken dat we niet simpelweg op de marktwerking kunnen vertrouwen om onze duurzaamheidsdoelen te bereiken. Een succesvolle transitie vereist ook overheidsingrijpen. Door middel van belastingvoordelen, kostenplafonds, subsidies en een passende mix van vraag- en aanbodrichtlijnen kunnen overheden naleving stimuleren en tegelijkertijd de financiële risico's van de invoering ervan beperken.
De overgang naar een groener economisch klimaat is onvermijdelijk, daarom is het belangrijk dat bedrijven concrete plannen maken om zich aan te passen aan dit veranderende landschap van planten en de maatschappij. Het navigeren door deze transitie zal waarschijnlijk de nodige uitdagingen met zich meebrengen, maar het zal leiden tot de duurzamere toekomst waar we naar streven.
Viet Anh Dang is docent financiën aan de Alliance Manchester business school.
