W Chinach odkryto nowe skamieniałości ogromnych nosorożców – największych ssaków lądowych wszech czasów.
Reklamy
Skamieniałości Jak wynika z badania opublikowanego w czwartek, w Chinach odkryto dwa ogromne nosorożce, których wiek szacuje się na 22 miliony lat.
Należą do wielu nowszych reliktów gigantycznego zwierzęcia, odkrytego z wielkim rozgłosem na początku ubiegłego wieku. Znacznie większe od współczesnych nosorożców, te ogromne nosorożce osiągały zazwyczaj ponad 6 metrów wysokości w kłębie i ważyły ponad 20 razy więcej, co czyniło je większymi od mamutów i największymi ssakami lądowymi, jakie kiedykolwiek istniały.
nowy skamieniałości Odkryto je w maju 2015 roku w miejscowości Linxia w prowincji Gansu, w północno-zachodnich Chinach. Jedna ze skamieniałości zawiera czaszkę, szczękę i zęby oraz kręg atlasowy – miejsce, w którym głowa łączy się z kręgosłupem – a druga składa się z trzech kręgów.
Na podstawie tych szczątków naukowcy zrekonstruowali historyczne zwierzęta. Dostrzegli wystarczająco dużo zmian w ich szkieletach, aby zaklasyfikować je jako nowy gatunek, zgodnie z analizą opublikowaną w czasopiśmie Communications Biology. Nazwali go Paraceratherium linxiaense – główny identyfikator pochodził od szerszego sąsiedztwa nosorożców olbrzymich, a drugi od obszaru, w którym ewoluował.
Tao Deng, dyrektor Instytutu Paleontologii Kręgowców i Paleoantropologii Chińskiej Akademii Nauk w Pekinie, określił obszar Linxia jako znany z skamieniałości, biorąc pod uwagę fakt, że w latach 50. XX wieku rodzimi rolnicy po raz pierwszy znaleźli “kości smoka”, które wykorzystywano do wytwarzania popularnych leków.
kolosalny nosorożec Paraceratherium linxiaense (Tao Deng)
Załoga Denga przeszukała skamieniałości W Linxii, jeśli weźmiemy pod uwagę, że w latach 80. XX wieku odkryto gotowe szkielety historycznych ssaków, o których wspominał w e-mailu. Znaleźli jednak fragmenty skamieniałości Ważne gatunki nosorożców sprzed i po tym okresie., skamieniałości Młodsze i bardziej kompletne okazy znaleziono w różnych miejscach w Chinach.
Nowy znaczący gatunek nosorożca nie jest wcale największy – Deng stwierdził, że stał się on nieco mniejszy niż Dzungariotherium orgosense, gatunek zidentyfikowany w... skamieniałości Jednakże w latach 70. XX wieku gatunek ten, pochodzący z Chin, okazał się o jedną piątą lepszy od dość powszechnego Paraceratherium bugtiense, którego główne szczątki odkryto na terenie dzisiejszego Pakistanu na początku XX wieku.
Żaden z olbrzymich nosorożców nie miał rogów na nosie; jednakże, pomijając fakt, że są przodkami współczesnych nosorożców, rogi, od których wzięła się ich nazwa, są o wiele późniejszą adaptacją.
Olbrzymie nosorożce zyskały światową sławę w latach dwudziestych XX wieku, po wyprawie do Mongolii i Chin znanego amerykańskiego odkrywcy Roya Chapmana Andrewsa, który był pierwowzorem dla niektórych pierwszych bohaterów Hollywood.
Zespół Andrewsa odkrył coś wspaniałego skamieniałości Od nosorożca z niezbadanego regionu Gobi, aż po skamieniałą czaszkę zwierzęcia przypominającego duże jabłko, którą przechowywano w Amerykańskim Muzeum Historii Roślin. Odkrycie okazało się tak wielkim sukcesem, że ogromne nosorożce wkrótce przyćmiły nawet największe dinozaury w powszechnej wyobraźni, jak twierdzi historyk Chris Manias z King's School of London.
Donald Prothero, paleontolog, wykładowca historii naturalnej w Muzeum Hrabstwa Los Angeles i autor broszury o dużych nosorożcach, wspomniał, że to wielkie zwierzę stało się jednym z najważniejszych olbrzymów, jakie przetrwały na Ziemi.
Kotlina w prowincji Gansu, w północno-zachodnich Chinach. (Tao Deng)
Zauważył jednak, że olbrzymie ssaki były powszechne w niektórych wcześniejszych okresach prehistorycznych, z których większość wymarła, gdy klimat stał się znacznie suchszy w oligocenie, od około 34 do 23 milionów lat temu.
Doprowadziło to do utraty życia na rozległych obszarach lasów Ziemi, a wiele ssaków, które były od nich zależne w kwestii pożywienia, wyginęło. Mimo to ogromne nosorożce przetrwały przez pewien czas.
Deng zauważa, że nowy gatunek ogromnego nosorożca różni się od gatunku występującego w Pakistanie, co zwiększa prawdopodobieństwo, że głęboko zakorzeniony gatunek przodków niegdyś przemierzał okolice Tybetu, zanim przekształcił się w szybko rozrastający się płaskowyż, jakim jest dzisiaj.
